تبلیغات
رشته چاپ و گرافیک+تحقیقات و مقالات - آیین نامه تاسیس یک کارگاه صنعتی مربوط به حفاظت و بهداشت کار (در چاپخانه)-قسمت سوم
 
رشته چاپ و گرافیک+تحقیقات و مقالات
وبلاگی برای کارشناسان و مدیران امورچاپ و نشر،گرافیست ها و فعالین صنف چاپ
                                                        
درباره وبلاگ

سلام به وبلاگ من خوش آمدید .این وبلاگ در جهت پیشرفت و ارتقای سطح علمی دانشجویان رشته چاپ و گرافیک ساخته شده است .شما می توانید در هر مورد تخصصی مقالات مورد نظرتان را در قسمت تماس با ما در خواست کنید.
مدیر وبلاگ : سعید مرتضوی رزق آبادی - کارشناس مدیریت امور چاپ و نشر
نظرسنجی
به نظر شما وبلاگ در چه زمینه ای بشتر فعالیت کند بهتر است؟










صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

فصل‌ هفتم‌ - آب‌ آشامیدنی‌

ماده‌ 42: در كلیه‌ كارگاه‌ها كارفرما مكلف‌ است‌ آب‌ آشامیدنی‌ گوارا و سالم‌ به‌ مقدار كافی‌ در مخازن‌ سربسته‌ و محفوظ‌ كه‌ طبق‌ اصول‌ بهداشت‌ ساخته‌ و نگاهداری‌ شود در دسترس‌ كارگران‌ بگذارد.

ماده‌ 43: به‌ كارگرانی‌ كه‌ در گرمای‌ زیاد برای‌ مدت‌ مدیدی‌ كار می‌كنند باید قرص‌های‌ نمك‌ طعام‌ داده‌ شود.

ماده‌ 44: استفاده‌ از لیوان‌ عمومی‌ برای‌ آشامیدن‌ آب‌ ممنوع‌ است‌.

 

فصل‌ هشتم‌ - نظم‌ و نظافت‌ در كارگاه‌

ماده‌ 45: محل‌های‌ كار و سالن‌های‌ كار - راهروها - انبارها و سایر قسمت‌های‌ دیگر كارگاه‌ باید طبق‌ اصول‌ بهداشت‌ نگاهداری‌ شود.

ماده‌ 46: دیوارها - سقف‌ - پنجره‌ها و درها و شیشه‌ها باید پاكیزه‌ بوده‌ و بی‌ عیب‌ نگاهداشته‌ شوند كف‌ سالن‌ها باید پاكیزه‌ بوده‌ و در حدود امكان‌ تر و لغزنده‌ نباشد.


ماده‌ 47: جارو و نظافت‌ كردن‌ تا جایی‌ كه‌ امكان‌ دارد باید در فواصل‌ نوبت‌های‌ كار انجام‌ شده‌ و به‌ ترتیبی‌ صورت‌ گیرد كه‌ از انتشار گرد و غبار جلوگیری‌ شود.

ماده‌ 48: انداختن‌ آب‌ دهان‌ و بینی‌ روی‌ زمین‌ و دیوار و راه‌ پله‌ ممنوع‌ است‌ و در هر محل‌ كار باید به‌ تعداد كافی‌ ظروف‌ مخصوصی‌ برای‌ ریختن‌ زباله‌ و ظروف‌ دیگری‌ برای‌ انداختن‌ اخلاط‌ موجود باشد. این‌ ظروف‌ باید قابل‌ پاك‌ كردن‌ بوده‌ و در شرایط‌ مناسب‌ بهداشتی‌ نگهداری‌ و گندزدایی‌ شوند.

ماده‌ 49: فاضلاب‌ و سایر فضولات‌ كارخانجات‌ باید به‌وسیله‌ مجاری‌ فاضلاب‌ به‌ چاه‌ها و یا حوضچه‌های‌ تصفیه‌ ریخته‌ شود و این‌ مجاری‌ باید با مصالح‌ غیر قابل‌ نفوذ ساخته‌ شده‌ و قطر داخلی‌ و شیب‌ آنها طوری‌ باشد كه‌ به‌ سهولت‌ فاضلاب‌ را به‌ چاه‌ها و یا حوضچه‌های‌ تصفیه‌ هدایت‌ نماید. در محل‌هایی‌ كه‌ شیب‌ كافی‌ وجود ندارد به‌ وسایل‌ مكانیكی‌ بایستی‌ این‌ منظور تامین‌ گردد.

ماده‌ 50: در كارگاه‌هایی‌ كه‌ فضولات‌ حاصله‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ مسمومیت‌ یا بیماری‌ گردد باید فضولات‌ مزبور با عملیات‌ فیزیكی‌ یا شیمیایی‌ در حوضچه‌های‌ مخصوص‌ تصفیه‌ گردد در هر حال‌ در دفع‌ فضولات‌ باید از نظر حفظ‌ سلامت‌ و بهداشت‌ و جلوگیری‌ از خطرات‌ ممكنه‌ دقت‌ و پیش‌بینی‌های‌ لازمه‌ بعمل‌ آید.

ماده‌ 51: مواد اولیه‌ و محصول‌ كارگاه‌ باید طوری‌ در داخل‌ انبارها و یا كارگاه‌ گذارده‌ شود كه‌ عبور و مرور كارگران‌ و در صورت‌ اقتضا وسایل‌ نقلیه‌ به‌ راحتی‌ ممكن‌ باشد و ضمناً مواد مزبور باید طوری‌ چیده‌ شود كه‌ خطر سقوط‌ و بروز سوانح‌ وجود نداشته‌ باشد.

ماده‌ 52: هر كارگاه‌ باید دارای‌ تعداد كافی‌ مستراح‌ مردانه‌ و زنانه‌ بطور مجزا باشد ساختمان‌ مستراح‌ باید طوری‌ باشد كه‌ بوی‌ عفونت‌ آن‌ به‌وسیله‌ هواكش‌ به‌ خارج‌ منتقل‌ گردد و آبی‌ كه‌ در آن‌ استعمال‌ می‌شود از شیر برداشته‌ شود. برای‌ هر 25 كارگر حداقل‌ باید یك‌ مستراح‌ وجود داشته‌ باشد و در هر مستراح‌ یك‌ آفتابه‌ گذاشته‌ شود شستشو و گندزدایی‌ مرتب‌ مستراح‌ها الزامی‌ است‌.

ماده‌ 53: هر كارگاه‌ باید دارای‌ تعداد كافی‌ روشویی‌ یا شیر باشد روشویی‌ها باید طوری‌ ساخته‌ شود كه‌ طبق‌ اصول‌ بهداشتی‌ قابل‌ استفاده‌ و قابل‌ پاك‌ كردن‌ باشد. برای‌ هر 20 نفر كارگر حداقل‌ باید یك‌ روشویی‌ وجود داشته‌ باشد.

ماده‌ 54: كارفرما مكلف‌ است‌ برای‌ تامین‌ نظافت‌ كارگران‌ به‌ مقدار كافی‌ صابون‌ در اختیار آنان‌ گذارده‌ و وسایل‌ خشك‌ كردن‌ دست‌ و روی‌ كارگران‌ را تامین‌ نماید.

ماده‌ 55: در كارگاه‌هایی‌ كه‌ پوست‌ بدن‌ كارگران‌ در معرض‌ مواد سمی‌ یا عفونی‌ یا محرك‌ یا مواد كثیف‌ و گرد و غبار بوده‌ و همچنین‌ در كارگاه‌هایی‌ كه‌ كارگران‌ در گرمای‌ زیاد كار می‌كنند كارفرما مكلف‌ است‌ برای‌ هر شش‌ نفر كارگری‌ كه‌ در یك‌ زمان‌ كار خود را ترك‌ می‌كنند حداقل‌ یك‌ دوش‌ با آبگرم‌ و سرد تهیه‌ نماید و محل روش‌ها باید با مراقبت‌ كامل‌ نظیف‌ و گندزدایی‌ شود.

ماده‌ 56: در هر كارگاه‌ باید اطاقی‌ با وسعت‌ كافی‌ و قفسه‌های‌ انفرادی‌ برای‌ تعویض‌ و گذاردن‌ لباس‌ شخصی‌ كارگران‌ اختصاص‌ یابد. اطاق‌ مزبور و قفسه‌های‌ آن‌ باید مرتباً تهویه‌ و گندزدایی‌ و پاكیزه‌ شود.

فصل‌ نهم‌ - ناهار خوری‌

ماده‌ 57: هر كارگاه‌ كه‌ كارگران‌ آن‌ در همانجا غذا صرف‌ می‌نمایند باید دارای‌ محل‌ مخصوصی‌ با وسعت‌ كافی‌ و تعداد لازم‌ میز و نیمكت‌ برای‌ عده‌ای‌ كه‌ در یك‌ موقع‌ غذا می‌خورند باشد. محل‌ غذاخوری‌ باید دارای‌ روشنایی‌ كافی‌ بوده‌ و پیوسته‌ طبق‌ اصول‌ بهداشتی‌ پاكیزه‌ نگهداری‌ شود.

ماده‌ 58: ظروف‌ غذاخوری‌ باید همیشه‌ پاك‌ و عاری‌ از هر گونه‌ آلودگی‌ باشد.

ماده‌ 59: كاركنان‌ محل‌ غذاخوری‌ باید دارای‌ روپوش‌ تمیز بوده‌ و نسبت‌ به‌ نظافت‌ شخصی‌ خود مراقبت‌ كامل بنمایند و ماهی‌ یك‌ مرتبه‌ معاینه‌ پزشكی‌ بشوند.

ماده‌ 60: كارگران‌ قبل‌ از ورود به‌ محل‌ غذاخوری‌ باید دست‌ و روی‌ خود را با صابون‌ بشویند و درصورتی‌ كه‌ با مواد سمی‌ یا عفونی‌ و یا كثیف‌ سروكار دارند لباس‌ كار خود را تعویض‌ نمایند.

 

فصل‌ دهم‌ - وسایل‌ استحفاظی‌ فردی‌

ماده‌ 61: كارفرما موظف‌ است‌ در هر سال‌ دو دست‌ لباس‌ كار مجاناً در اختیار هر كارگر بگذارد. لباس‌ كار باید مناسب‌ با نوع‌ كار باشد و طوری‌ تهیه‌ شود كه‌ كارگر بتواند به‌ راحتی‌ وظائف‌ خود را انجام‌ دهد و موجب‌ بروز سوانح‌ نگردد.

تبصره - به كارگران زن علاوه بر لباس كار باید سربند نیز داده شود.

ماده‌ 62: به‌ كارگرانی‌ كه‌ با مواد شیمیایی‌ كار می‌كنند باید علاوه‌ بر لباس‌ كار - بر حسب‌ نوع‌ كار وسایل‌ استحفاظی‌ لازم‌ از قبیل‌ پیش‌ بند و كفش‌ و دستكش‌ مخصوص‌ و عینك‌ و غیره‌ كه‌ آنان‌ را از آسیب‌ مواد مزبور مصون‌ دارد، داده‌ شود.

ماده‌ 63: به‌ كارگرانی‌ كه‌ در مجاورت‌ كوره‌های‌ ذوب‌ فلز و آهنگری‌ كار می‌كنند باید لباس‌ یا پیش‌ بند نسوز و نقاب‌ یا عینك‌ و به‌ كارگرانی‌ كه‌ مستقیماً با مواد گداخته‌ كار می‌كنند علاوه‌ بر وسایل‌ فوق‌ دستكش‌ و كفش‌ نسوز داده‌ شود.

ماده‌ 64: برای‌ سیم‌ كشی‌ و هر نوع‌ كار دیگر در ارتفاعات‌ مانند دیوارها و پایه‌های‌ بلند و بطور كلی‌ هر محلی‌ كه‌ امكان‌ تعبیه‌ وسایل‌ حفاظتی‌ برای‌ جلوگیری‌ از سقوط‌ كارگر مقدور نباشد باید به‌ كارگران‌ كمربند اطمینان‌ داده‌ شود.

ماده‌ 65: لباس‌ كارگرانی‌ كه‌ با مواد سمی‌ كار می‌كنند باید در محل‌ مخصوصی‌ جدا از محل‌ لباس‌كن‌ عمومینگاهداری‌ و بهترتیبی‌ شستشوشودكهكارگران‌ را از آسیبنفوذ سم ‎مصون‌ بدارد.

ماده‌ 66: برای‌ كارگرانی‌ كه‌ موقع‌ كار در معرض‌ سقوط‌ اجسام‌ قرار دارند باید كفش‌ حفاظتی‌ و كلاه‌ مخصوص‌ حفاظتی‌ از فلز و یا ماده‌ سخت‌ دیگری‌ كه‌ قابل‌ اطمینان‌ باشد تهیه‌ شود.

ماده‌ 67: كارفرما مكلف‌ است‌ مراقبت‌ نماید كارگرانی‌ كه‌ در نزدیكی‌ قسمت‌های‌ گردنده‌ ماشینآلات‌ مشغول‌ كار می‌باشند. موهای‌ خود راكوتاه‌ نموده‌ و یا به‌وسیلهسربندنگهداری‌ نمایند.

ماده‌ 68: در مواردی‌ كه‌ نوع‌ كار طوری‌ است‌ كه‌ خطراتی‌ برای‌ چشم‌ كارگران‌ وجود دارد از قبیل‌ سمباده‌ و جوشكاری‌ و ماشین‌های‌ تراش‌ و نظائر آن‌ كارفرما مكلف‌ است‌ عینك‌های‌ مخصوص‌ مناسب‌ با كار در دسترس‌ كارگران‌ بگذارد.

ماده‌ 69: كارفرما مكلف‌ است‌ به‌ كارگرانی‌ كه‌ روی‌ شبكه‌ تحت‌ فشار برق‌ كار می‌كنند و در معرض‌ خطر برق‌ زدگی‌ هستند علاوه‌ بر ابزار مخصوص‌ دستكش‌ و كفش‌ و كلاه‌ مخصوص‌ عایق‌ الكتریسیته‌ بدهد.

ماده‌ 70: در مواردی‌ كه‌ جلوگیری‌ از انتشار گرد و غبار و مواد شیمیایی‌ و یا تهویه‌ محیط‌ آلوده‌ به‌ مواد مزبور از لحاظ‌ فنی‌ ممكن‌ نباشد كارفرما موظف‌ است‌ ماسك‌ و یا وسایل‌ استحفاظی‌ متناسب‌ دیگری‌ تهیه‌ و در اختیار كارگر مربوطه‌ قرار دهد.

ماده‌ 71: در محیط‌های‌ مرطوب‌ و در مورد كارهایی‌ كه‌ در آب‌ انجام‌ می‌شود كارفرما باید به‌ تناسب‌ نوع‌ كار كفش‌ یا چكمه‌های‌ لاستیكی‌ و در صورت‌ لزوم‌ دستكش‌های‌ غیر قابل‌ نفوذ تهیه‌ و در دسترس كارگران بگذارد.

ماده‌ 72: به‌ كارگرانی‌ كه‌ با اشیاء و مواد برنده‌ (از قبیل‌ اوراق‌ فلزی‌ و جام‌های‌ شیشه‌و خورده‌شیشه‌ و غیره‌) كار می‌كنند باید دستكش‌های‌ متناسب‌ با نوع‌ كار داده‌شود.

ماده‌ 73: كارفرما مكلف‌ است‌ به‌وسیله‌ مسئولین‌ فنی‌ خود كلیه‌ وسایل‌ استحفاظی‌ را مرتباً بازرسی‌ و در صورت‌ لزوم‌ تعمیر و یا تعویض‌ نماید تا پیوسته‌ وسایل‌ مزبور برای‌ تامین‌ حفاظت‌ كارگران‌ آماده‌ باشد.

ماده‌ 74: كارفرما مكلف‌ است‌ مراقبت‌ نماید كه‌ كارگران‌ مرتباً از وسایل‌ استحفاظی‌ كه‌ به‌وسیله‌ او تهیه‌ و در اختیار آنان‌ گذاشته‌ شده‌ استفاده‌ نمایند. عدم‌ استفاده‌ از وسایل‌ مزبور قصور در انجام‌ وظیفه‌ محسوب‌ می‌شود.

 

فصل‌ یازدهم‌ - كمك‌های‌ اولیه‌

ماده‌ 75: كارفرما مكلف‌ است‌ در صورت‌ امكان‌ مركزی‌ برای‌ استفاده‌ فوری‌ بیماران‌ یا اشخاص‌ آسیب‌ دیده‌ تحت‌ نظر یك‌ یا چند پزشك‌ یا پزشكیار تاسیس‌ نماید و در صورت‌ عدم‌ امكان‌ باید یك‌ یا چند قفسه‌ محتوی‌ داروها و لوازم‌ كمك‌های‌ اولیه‌ متناسب‌ با تعداد كارگران‌ و نوع‌ خطرات‌ كارگاه‌ در نقاطی‌ كه‌ دسترسی‌ فوری‌ به‌آنها برای‌ كارگران‌ میسر باشد ایجاد نماید. مراكز كمك‌های‌ اولیه‌ و محل‌ نصب‌ قفسه‌ها باید به‌وسیله‌ علایم‌ مخصوص‌ بصورتی‌ مشخص‌ باشد كه‌ كلیه‌ كارگران‌ از محل‌ آن‌ مطلع‌ باشند. كارفرمایانی‌ كه‌ كارگران‌ آنان‌ مشمول‌ مقررات‌ بیمه‌های‌ اجتماعی‌ می‌باشند می‌توانند در صورت‌ وقوع‌ حادثه‌ ناشی‌ از كار یا بیماری‌ حرفه‌ای‌ هزینه‌ انجام‌ كمك‌های‌ اولیه‌ را طبق‌ ماده‌ 85 لایحه‌ قانونی‌ بیمه‌های‌ اجتماعی‌ كارگران‌ از سازمان‌ بیمه‌های‌ اجتماعی‌ كارگران‌ دریافت‌ نمایند.

ماده 76: در كارگاه‌هایی‌ كه‌ بهسبب‌ نوع‎ كار احتمال‌ مخاطرات‌ مهم‌ از قبیل‌ خفگی‌ و برق‌زدگی‌ و امثال‌ آنها وجود دارد كارفرما مكلف‌ ‎است‌ برای‌ نجات‌ كارگر آسیب‌دیده‌ پیش‌بینی‌های‌ لازم‌ را بنماید.

ماده‌ 77: كارفرما مكلف‌ است‌ به‌ محض‌ اطلاع‌ از ابتلا یكی‌ از كارگران‌ به‌ امراض‌ واگیر مراتب‌ را به‌ اولین‌ پست‌ وزارت‌ بهداری‌ و همچنین‌ به‌ سازمان‌ بیمه‌های‌ اجتماعی‌ كارگران‌ اطلاع‌ دهد.

ماده‌ 78: كارفرما مكلف‌ است‌ دستورات‌ بهداشتی‌ مربوط‌ به‌ كارگاه‌ خود و همچنین‌ دستورات‌ بهداشتی‌ مربوط‌ به‌ امراض‌ واگیر و امراضی‌ كه‌ به‌ صورت‌ همه‌گیری در آمده‌ است‌ برای‌ اطلاع‌ كارگران‌ در محل‌های‌ مناسب‌ نصب‌ نماید.

ماده‌ 79: كارفرما موظف‌ است‌ آمار بیماران‌ و حادثه‌ دیدگان‌ خود را در آخر هر ماه‌ به‌ ادارات‌ كار محل‌ ارسال‌ دارد.

ماده‌ 80: متخلفین‌ از اجرای‌ مقررات‌ این‌ آیین‌نامه‌ مشمول‌ شق‌ دوم‌ از ماده‌ 60 قانون‌ كار مصوب‌ اسفند ماه‌ 1337 خواهند بود.






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




پنجشنبه 15 تیر 1396 10:16 ق.ظ
I was recommended this website by my cousin. I'm
not sure whether this post is written by him as nobody else know such detailed
about my problem. You're wonderful! Thanks!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
   
خانواده چاپ